ΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ
ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΜΙΛΑΝΟΥ
«ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ»

Η ιστορία της ίδρυσης του Ελληνορθόδοξου Ιερού Ναού στο Μιλάνο της Ιταλίας το 1925, από ολιγάριθμους Έλληνες, είναι συγκινητική και αναδεικνύει το μέγεθος και τη ζέση της πίστης των πρώτων Ελλήνων Ορθοδόξων, που στις αρχές του περασμένου αιώνα μετανάστευσαν στη σύγχρονη Ευρωπαϊκή μεγαλούπολη. Το 1925, λοιπόν, με την καθοδήγηση του μακεδονομάχου ιεράρχη Γερμανού Καραβαγγέλη, μητροπολίτη τότε Κεντρικής Ευρώπης, με έδρα την Αυστρία, ιδρύθηκε ο «ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΝ ΜΙΛΑΝΩι», ο οποίος την 1η Μαρτίου του ίδιου έτους ψήφισε το Καταστατικό του Συλλόγου, θέτοντας ως μοναδικό του σκοπό την απόκτηση Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στην ιστορική πόλη των Μεδιολάνων. Το έτος 1929, έπειτα από συγκέντρωση των αναγκαίων χρημάτων από τους ίδιους τους Έλληνες του Μιλάνου, αγοράσθηκε οικόπεδο 200 τ. μ., στο οποίο αργότερα δημιουργήθηκε ο Ιερός Ναός. Κατά τη διετία της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης 1930 – 1931 το σχέδιο της απόκτησης Ιερού Ναού διέτρεξε σοβαρό κίνδυνο, αφού το σύνολο σχεδόν των Ελλήνων αναχώρησε από την Ιταλία. Χάρη στους δύο εναπομείναντες Έλληνες στο Μιλάνο, Χαράλαμπο Λοβέρδο και Ευάγγελο Δαλαβέκουρα -ο τελευταίος, μάλιστα, συνέδεσε το όνομά του με την ιστορική πορεία και διακονία του ναού- ο Σύλλογος παρέμεινε ενεργός και το 1956 ξεκίνησε η δημιουργία του Ιερού Ναού, στον οποίο η πρώτη Θεία Λειτουργία τελέστηκε δύο χρόνια αργότερα.
Από το 1958 και μέχρι, περίπου, τα τέλη της δεκαετίας του ’90, ο ελληνορθόδοξος Ναός του Μιλάνου αποτελούσε τη μοναδική Ορθόδοξη Εκκλησία σε ολόκληρη τη Λομβαρδία, διακονώντας συνεχώς τις πνευματικές και λατρευτικές ανάγκες όλων των Ορθοδόξων κατοίκων της περιοχής, ανεξαρτήτου εθνικότητας. Οι θαυματουργικές, μάλιστα, επεμβάσεις, των ιερών εικόνων της Ευαγγελιστρίας και της Αγίας Παρασκευής, που μέχρι σήμερα φυλάσσονται στην εκκλησία, ανέδειξαν τον ιερό χώρο σε τοπικό, μικρό Ορθόδοξο προσκύνημα των ιστορικών Μεδιολάνων. Το 1964 διορίσθηκε ιερατ. προϊστάμενος ο αρχιμανδρίτης Τιμόθεος Μοσχόπουλος, ο οποίος διακόνησε την εκκλησία για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες και τιμήθηκε με το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Το 1968 ιδρύθηκε το Ινστιτούτο Ορθόδοξων Θεολογικών Μελετών Μιλάνου, με σκοπό την παρουσίαση της Ορθόδοξης Θεολογίας στη βόρεια Ιταλία. Το Ινστιτούτο, που το 1980 βραβεύθηκε από την Ακαδημία Αθηνών, λειτούργησε ενεργά μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’90, δίδοντας διαλέξεις και εκδίδοντας διάφορα βιβλία, καθώς και το επιστημονικό περιοδικό «Simposio Cristiano». Τη δεκαετία του 1980 ιδρύθηκαν, επίσης, ο Σύλλογος Κυριών και Δεσποινίδων, με σκοπό την επιμέλεια του φιλανθρωπικού και εκπολιτιστικού έργου της ενορίας, καθώς και το Εκκλησιαστικό Βιβλιοπωλείο.
Μεγάλης ιστορικής σημασίας για την ελληνορθόδοξη Εκκλησία του Μιλάνου αποτελεί το προσκύνημα στα ιστορικά Μεδιόλανα της Α. Θ. Π. του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. κ. Βαρθολομαίου, στις 17 Μαΐου του 1997. Ο Προκαθήμενος της Ορθόδοξης Εκκλησίας, με τον πάντοτε προφητικό του λόγο, ενίσχυσε πνευματικά τους Ορθόδοξους της σύγχρονης Ευρωπαϊκής μεγαλούπολης του Μιλάνου, οι οποίοι κατέκλεισαν το Ναό και τους πέριξ χώρους, για να λάβουν την Πατριαρχική Ευλογία, και τους κάλεσε να διαφυλάξουν την πίστη, τα ιερά και τα όσια της Ορθοδοξίας.
Την 1η Απριλίου 2006 ο «Μέγας Αναγεννητής της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού στην Ιταλία», Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Ιταλίας και Μελίτης κ. κ. Γεννάδιος, έπειτα από σειρά ποιμαντικών περιοδειών του στο Μιλάνο, και ανταποκρινόμενος άμεσα στις ολοένα αυξανόμενες ανάγκες της ενορίας και τις μεγάλες απαιτήσεις των καιρών, διόρισε στον ελληνορθόδοξο Ναό του Μιλάνου τον αρχιμανδρίτη κ. Ευάγγελο Υφαντίδη, διδάκτορα της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης, με σκοπό η Εκκλησία της Ευαγγελιστρίας να αποτελέσει εκ νέου το σημείο αναφοράς των Ελλήνων Ορθοδόξων της περιοχής και να διακονήσει με όλες τις δυνάμεις της τον άνθρωπο, «δι? τ?ν ?πο?ον ? Κύριος ?γεννήθη, ?σταυρώθη κα? ?νέστη», μεταδίδοντας στις νεότερες γενεές ακέραια και αλώβητη την ορθόδοξη πίστη των πατέρων μας, αλλά και διατηρώντας, συγχρόνως, τα ήθη και τα έθιμα της φυλής μας, καθώς και την αγάπη προς τη μητέρα πατρίδα.
Σε αυτό το πλαίσιο κινούμενος ο π. Ευάγγελος Υφαντίδης, με τη συνεχή καθοδήγηση του Σεβ. Ποιμενάρχη κ. Γενναδίου και συμπαραστατούμενος από τους ενορίτες και τη Γενική Πρόξενο Μιλάνου, ξεκίνησε, ευθύς εξ αρχής, τη ριζική ανακαίνιση της Εκκλησίας, η οποία πρόκειται να περατωθεί σε περίπου έξι μήνες, με την ολοκλήρωση της αγιογράφησης του Ναού. Παράλληλα ξεκίνησε και η ανεύρεση και πνευματική αναγέννηση του ελληνορθόδοξου ποιμνίου. Οι ιερές ακολουθίες, πλέον, τελούνται κατά την τάξη, το θείο κήρυγμα θεραπεύεται ανελλιπώς, οι Ευχαριστιακές Συνάξεις προς τιμή των εορταζομένων Αγίων και οι εβδομαδιαίες Παρακλήσεις της Παναγίας, με εσπερινές ομιλίες, αποτελούν οάσεις πνευματικής δύναμης κατά τη διάρκεια της εβδομάδας. Με τις ευχές και την πολύτιμη εμπειρία του Σεβ. Μητροπολίτη Ιταλίας κ. Γενναδίου ξεκίνησε να διδάσκεται τακτικά η «Ορθόδοξη πίστη και ζωή» στο κατηχητικό σχολείο, καθώς και η βυζαντινή μουσική παράδοση στη σχολή βυζαντινής μουσικής, με τμήματα μαθητών και ενηλίκων σε αμφότερες τις σχολές. Οι τοπικοί Άγιοι των Μεδιολάνων -Απόστολος Βαρνάβας, Μέγας Κωνσταντίνος, Αμβρόσιος Μεδιολάνων, Μάρτυρες Σεβαστιανός, Ναζάριος, Γερβάσιος, Προτάσιος και Κέλσιος- τιμούνται μαζί με τη Θεοτόκο και την Αγία Παρασκευή. Κάθε Κυριακή ιεροπαίδες διακονούν στο ιερό βήμα και καλλίφωνος βυζαντινός χορός ψάλλει μαζί με τους πλέον πολυάριθμους εκκλησιαζόμενους, ενώ, μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, η σύναξη των πιστών στην παρακείμενη αίθουσα, που πρόκειται να μετατραπεί σε παραδοσιακό «αρχονταρίκι», δίνει αφορμές πνευματικών συζητήσεων και δημιουργίας φιλικών σχέσεων, ιδιαίτερα μεταξύ των νέων Ελλήνων Ορθοδόξων δεύτερης και τρίτης γενιάς, που, σύμφωνα με τον π. Ευάγγελο Υφαντίδη, αποτελούν το καύχημα και το λαμπρό μέλλον της ενορίας.