Cerca

Newsletter

iscriviti alla newsletter

La tua mail*




Η ΕΠΙΚΛΗΣΙΣ ΣΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

 Εισήγηση κατά τήν Ζ΄ Ιερατικήν Σύναξιν της Μητροπόλεως Ιταλίας καί Μελίτης (Perugia 1-3.05.2014)

Αρχιμ. Συμεών Κάτσινας




 

Η ΕΠΙΚΛΗΣΙΣ ΣΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

            Ἡ θεία Λειτουργία φανερώνει τό μέτρο τῆς θείας ἀγάπης: Ὃς τόν κόσμον σου οὓτως ἀγάπησας, ὣστε τόν Υἱόν σου τόν μονογενῆ δοῦναι. Τό μέγεθος τοῦ δώρου τοῦ Πατέρα πρός τόν κόσμο, φανερώνει τό μέγεθος τῆς ἀγάπης Του γι’ αὐτόν. Ἒδωσε τό μονογενή Του Υἱό στό νεκρωμένο κόσμο γιά νά ἒλθει ξανά ἡ ζωή. Ἂλλωστε ἡ θυσία τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἡ ἲδια ἡ ἀγάπη. Γι’ αὐτό καί ὁ ἱερός Καβάσιλας μιλώντας γιά τή θεία Εὐχαριστία λέει, ὃτι «ἡ θυσία αὐτή δέν εἶναι εἰκόνα καί τύπος θυσίας ἀλλά θυσία ἀληθινή». Εἶναι ἡ θυσία τοῦ Γολγοθᾶ ἡ ὁποία ἀγκαλιάζει τήν οἰκουμένη στούς αἰῶνες. Ἡ μία αὐτή προσφορά ἁγίασε τόν σύμπαντα χρόνο καί σύμπαντα τόπο Κι ἒτσι μᾶς προσφέρεται ἡ δυνατότητα νά ζήσουμε μυστηριακά το γεγονός τοῦ σταυρικοῦ θανάτου τοῦ Κυρίου.

         Ἡ θεία Εὐχαριστία εἶναι τό μυστήριο τοῦ σταυρικοῦ θανάτου τοῦ Χριστοῦ. Ἒτσι μετέχοντας στήν Εὐχαριστία γευόμαστε τούς καρπούς τῆς θυσίας τοῦ Χριστοῦ. Διά τοῦ Σταυροῦ τοῦ Χριστοῦ, γράφει ὁ Ἁγ. Ἰωαννης ὁ Δαμασκηνός, «ὁ θάνατος κατήργηται... ἡ ἀνάστασις δεδώρηται... πύλαι παραδείσου ἠνοίχθησαν... τέκνα Θεοῦ καί κληρονόμοι γεγόναμεν». Γι’ αὐτό καί ἡ ἐπί τό αὐτό σύναξη τῶν πιστῶν εἶναι καρποί τῆς σταυρικῆς θυσίας τοῦ Κυρίου, πού τούς ἀπολαμβάνουμε στή θεία Λειτουργία. Διότι μέ τή θεία Εὐχαριστία ἱερουργοῦμε αὐτό ἀκριβῶς πού ἱερούργησε ὁ Δεσπότης Χριστός. Ζοῦμε τήν ὣρα τοῦ Χριστοῦ ὁ ὁποῖος ἀδιάκοπα «ὑπάγει καί ἒρχεται».

         Τά δῶρα πού προσκομίζουμε στό θυσιαστήριο μποροῦν ἐπάξια νά εὐχαριστήσουν γιά τό καινό αὐτό δῶρο, τόν Χριστό, ἀκριβῶς γιατί σέ λίγο θά ἀποτελέσουν σάρκα καί αἷμα Χριστοῦ. Ἒτσι τά δῶρα αὐτά ἒχουν τήν δύναμη νά εἶναι ἡ ἀπάντηση μας στήν ἀγάπη Του, πού φανερώθηκε στήν ἀρχική δημιουργία μέ τόν κόσμο καί στήν καινή κτίση ἐν Χριστῶ. Καί εἶναι ἀκόμα, τά ἲδια αὐτά δῶρα, τά σημάδια τῆς ἐλευθερίας πού μᾶς χάρισε ὁ Χριστός προσφέροντας τόν ἑαυτό Του, «λύτρον ἀντί πολλῶν»  Ὃπως λέει ὁ ἱερεύς στόν Χριστό, στή λειτουργία τοῦ Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, λίγο πρίν τόν καθαγιασμό: «Ταύτης μου τῆς ἐλευθερίας προσφέρω σοι τά σύμβολα»

         Στή θεία Λειτουργία τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου, πρίν ἀρχίσει ἡ ἁγία ἀναφορά, γίνεται ὁ ἑξῆς διάλογος ἀνάμεσα στό λειτουργό καί τόν λαό. Ὁ λειτουργός λέει: «Μεγαλύνατε τόν Κύριον σύν ἐμοί καί ὑψώσωμεν τό ὂνομα αὐτοῦ ἐπί τό αὐτό» Καί ὁ λαός ἀπαντᾶ: «Πνεῦμα Ἃγιον ἐπελεύσεται ἐπί σέ καί δύναμις Ὑψίστου ἐπισκιάσει σοι» Ἡ ἀπάντηση τοῦ λαοῦ μᾶς θυμίζει τό διάλογο πού ἒγινε ἀνάμεσα στή Κεχαριτωμένη Θεοτόκο καί στόν ἀρχάγγελο Γαβριήλ τήν ἡμέρα τοῦ Εὐαγγελισμοῦ.

         Κάθε θεία Λειτουργία εἶναι ἓνας καινούργιος Εὐαγγελισμός. Στή θέση τῆς Παναχράντου Θεοτόκου εἶναι ἡ μία, ἁγία, καθολική καί ἀποστολική Ἐκκλησία. Λέγοντας ἡ Σύναξη τῆς Ἐκκλησίας – μέ τό στόμα τοῦ λειτουργοῦ - κατάπεμψον τό Πνεῦμά σου τό Ἃγιον ἐφ’ ἡμᾶς, κατά κάποιο τρόπο ἐπαναλαμβάνει τά λόγια τῆς Ἀειπαρθένου: «Ἰδού ἡ δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατά τό ῥῆμά σου» Καί ἱερουργεῖται ὁ Εὐαγγελισμός τῆς θεοτόκου Ἐκκλησίας: «Ἡ χάρις τοῦ Πνεύματος βρίσκεται ἐκεῖ καί πετάει πάνω σέ ὃλους καί ἑτοιμάζει τή μυστική ἐκείνη θυσία».

         Μέ τό μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία γίνεται Θεοτόκος Μητέρα. Ὁ Παράκλητος κατέρχεται πάνω σ’ Αὐτήν καί πάνω στά δῶρα Της. Μυστηριακά συλλαμβάνεται ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ, γεννᾶται ὁ Ἂχρονος, προσφέρεται ὑπέρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς. Ἡ Ἐκκλησία δέχεται τήν τελείωση «τοῖς λελαλημένοις αὐτῆ παρά Κυρίου: «Τοῦτο ἐστι τό σῶμά μου... Τοῦτο ἐστι τό αἷμά μου...»

         Ὁ Κύριος ἒδωσε τήν ἐντολή στούς μαθητάς Του νά ἱερουργοῦν τό Δεῖπνο εἰς ἀνάμνησίν Του ἐπειδή «ἐπρόκειτο νά τούς προσφέρει τή δύναμη, ὣστε νά μποροῦν νά τό πράττουν» Καί ποιά εἶναι ἡ δύναμη? Εἶναι τό Ἁγιο Πνεῦμα. Ἡ ἀπό τόν οὐρανό δύναμη πού ὃπλισε τούς Ἀποστόλους, σύμφωνα μέ τό λόγο τοῦ Κυρίου πρός αὐτούς, «καθίσατε στήν πόλη Ἱερουσαλήμ, ἓως ὃτου ἐνδυθεῖτε τήν ἐξ ὓψους δύναμη» Αὐτό τό Μυστήριο εἶναι ἒργο ἐκείνης τῆς καθόδου, διότι τό Πνεῦμα δέν κατέβηκε μιά μόνο φορά κι ἒπειτα μᾶς ἐγκατέλειψε, ἀλλά εἶναι καί θά εἶναι μαζί μας γιά πάντα... Αὐτό τελεσιουργεῖ τά μυστήρια μέ τό χέρι καί τήν γλώσσα τῶν ἱερέων. «Καί γίνεται ὑετός (βροχή) διά τῆς ἐπικλήσεως, ἡ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐπισκιάζουσα χάρις» γράφει ὁ Ἁγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός.   

         Ἡ κάθοδος τοῦ Παρακλήτου ἐφ’ ἡμᾶς καί ἐπί τά προκείμενα Δῶρα εἶναι ἡ ἀπάντηση τοῦ Θεοῦ στήν ἱκεσία τῶν παιδιῶν Του. Εἶναι ἡ βεβαίωση, ὃτι ὁ Θεός μᾶς θεωρεῖ παιδιά Του καί ὃτι τά δῶρα μας ἒγιναν δεκτά ἀπό τήν Ἀγάπη Του. «Ὃταν δεῖς ὃτι μέ ἀφθονία κατεβαίνει τό Ἃγιο Πνεῦμα, μήν ἒχεις πιά καμμιά ἀμφιβολία γιά τή συμφιλίωσή μας μέ τό Θεό» γράφει ὁ Ἰερός Χρυσόστομος.

         Μέ τή θεία λειτουργία «δυνάμεθα ἀεί Πεντηκοστήν ἐπιτελεῖν» Ἡ στιγμή τῆς καθόδου τοῦ Παρακλήτου εἶναι ἡ Εὐχαριστιριακή Πεντηκοστή «ὁ καιρός οὖτος (τῆς Εὐχαριστίας) τόν καιρόν ἐκεῖνον (τῆς Πεντηκοστῆς) σημαίνει». Ἡ παρουσία τοῦ Παρακλήτου συνάγει τό λαό τοῦ Θεοῦ γύρω ἀπό τήν ἁγία Τράπεζα. Συγκροτεῖ τό θεσμό τῆς εὐχαριστούσης Ἐκκλησίας. Καί συνεχίζει ὁ ἱερός Πατήρ «ἂν δέν ἦταν παρόν τό Πνεῦμα, δέν θά γινόταν ἡ Ἐκκλησία. Κι ἐφόσον ἡ Ἐκκλησία ὑπάρχει εἶναι φανερό ὃτι τό Πνεῦμα εἶναι παρόν»

 

 

 


Dona l'otto per mille

Santi di oggi

i santi di oggi 14-04-2021

i santi di domani 15-04-2021

Condividi

Bookmark This

Follow Us

TOP