Cerca

Newsletter

iscriviti alla newsletter

La tua mail*




Κηρύξατε πάντα τα έθνη

 πρώτη δημοσίευσις ἐν / prima pubblicazione in:
ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ
PASTORALE DELLA DIASPORA ORTODOSSA

Τόμος πρός Tιμήν τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ἰταλίας καὶ Μελίτης κ. Γενναδίου
Volume di Riconoscenza dedicato a Sua Eminenza Reverendissima il Metropolita Gennadios Zervos, Arcivescovo Ortodosso d’Italia e Malta

Μητροπολίτης Σικάγου κ. Ἰάκωβος

2011




 

Μέ μεγάλη χαρά καί τιμή ἐδέχθην τήν πρότασιν τῆς ἐπιτροπῆς τοῦ παρόντος Τιμητικοῦ Τόμου στήν ἐλαχιστότητά μου νά ἐκφράσω ταπεινές σκέψεις γύρω ἀπό τό ποιμαντικό ἒργο τῆς «ἀποστολικῆς ποιμαντικῆς» σέ χώρους ἒξω ἀπό τά γεωγραφικά ὃρια τῆς Ὀρθοδόξου Ἑλλάδος.  
    Ὁ παρών Τιμητικός Τόμος ἀφιερώνεται δίκαια στήν πολυετῆ διακονία καί ποιμαντορία τοῦ φιλτάτου ἀδελφοῦ καί συλλειτουργοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ἰταλίας καὶ Μελίτης κ. Γενναδίου.
    Ἐπειδή ἡ ἱεραποστολή καί ἡ ποιμαντική εἶναι ἐντολές τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ στούς μαθητές Του, εἶναι ἲσως ἀνάγκη νά θυμηθοῦμε τούς λόγους τοῦ Διδασκάλου πρός αὐτούς πρίν ἀπό τήν ἀνάληψή Του εἰς τούς οὐρανούς: «Κηρύξατε πάντα τά ἒθνη, βαπτίζοντες εἰς τό ὂνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος».  
    Ἐντολή διαχρονική. Τὴν ἀκολούθησαν πιστά οἱ μαθητές Του. Ἐκεῖνοι πρῶτοι τῆν ἐκήρυξαν καί διάδοσαν μέ κόπους καὶ θυσίες τῆν νέαν «ἐξ’ ἀποκαλύψεως» θρησκείαν του θείου Ναζωραίου. Συνέχισαν οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, οἱ κατά καιρούς Ἃγιοι, καὶ τέλος ἡ Χριστιανική Ἐκκλησία μέχρι σήμερα καί βέβαια εἰς τούς «αἰῶνας». Ἤταν ἐντολή πού στέφθηκε μέ τήν κάθοδον τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στούς συνηγμένους «ἐπί τό αὐτό» μαθητές τήν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς. «Λήψεσθε δύναμιν ἐπελθόντος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐφ’ Ὑμᾶς καί ἒσεσθε μάρτυρες ἐν τῇ Ἱερουσαλήμ καί ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς». Ἒτσι πνευματοφόροι οἱ Ἀπόστολοι ἐκίνησαν νά φέρουν τό μήνυμα τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ, τό μήνυμα τῆς ἀγάπης, τῆς συγνώμης καί τῆς ἐλπίδας, στόν κόσμον πού ζοῦσε ὑπό τήν σκιάν τῆς ἁμαρτίας καί τοῦ θανάτου, τό ἐλπιδοφόρο μήνυμα τῆς νέας ζωῆς.
    Ἐμπνεόμενος ἀπό τό παράδειγμα τῶν Μαθητῶν, τῶν Ἁγίων, τῶν Πατέρων, τῶν θεοπνεύστων Οἰκουμενικῶν Συνόδων καί ὁ προσφιλής ἀδελφός Μητροπολίτης Γεννάδιος ἀκολούθησε πιστά τό παράδειγμά τους. Ὁπλισμένος μέ τήν Ἑλληνοχριστιανική παιδεία, τήν Ὀρθόδοξη παράδοση, καί τήν θεολογική γνῶση πού ἒλαβε στήν ἱστορική καί παλαίφατον Θεολογική τῆς Χάλκης Σχολή ἂρχισε εὐθύς ἀμέσως τό ἱερατικόν του ἒργον, μετά τήν εἲσοδόν του στήν οἰκογένεια τοῦ Ὀρθοδόξου κλήρου.
    Ἒτσι μέ τίς ὑγιεῖς γνώσεις, καὶ τόν νεανικόν του ἒνθεον ζῆλον, ἀνταποκρίθηκε στήν φωνή τῆς Μητρός Ἐκκλησίας, ὡς νεώτερος Ἀπόστολος, ἳνα διακονήσῃ τήν Ἑλληνορθόδοξη ὁμογένεια τῆς Εὐρώπης καί κυρίως τοῦς Χριστιανούς στήν γειτονική χῶρα τής Ἰταλίας.
    Ἡ ἀποστολή θεία, τό ἒργο δύσκολο καί πολύτροπον, οἱ ποιμαντικές ἀνάγκες πολλές καί μεγάλες, γιά κάθε κληρικό καί ἰδιαίτερα γιά κεῖνον πού ἀποστέλλεται σέ χώρους μή Ὀρθοδόξους.
    Ἡ Ἱερατική αὐτή ἀποστολή εἶναι γιά ὃλους μας δύσκολη καὶ πολυδιάστατη, ἀλλά λίαν προκλητική γιά τήν τέλεση θεαρέστου ἒργου.  

Ἀρχικές δυσκολίες καὶ εὐθύνες:
    Ὁ μή Ὀρθόδοξος τόπος, ἡ ξένη ὁμιλομένη γλῶσσα. Τό ξένο καί κατά πάντα διαφορετικό πολιτιστικό περιβάλλον, εἶναι σκληρές πραγματικότητες, γιά κάθε ἱεραπόστολο. Σ’αὐτές πρέπει ν’ἀνταποκριθῆ μέ ὑπομονή, ζῆλον, θάρρος, ἀγάπη καί βαθειά κατανόηση τοῦ ἐπικρατοῦντος χαρακτῆρα τῆς πίστεως καί τίς συμπεριφορές ἐκείνων πού καλεῖται νά ποιμάνη.  

Προβλήματα πού ἀρχικά ἐγείρον πολλά ἐρωτημακά.
 Ποῖα εἷναι αὐτά;
1. Πόσοι εἶναι οἱ πιστοί πού ἒρχεται ὁ κληρικός νά ποιμάνη. 2. Ἐάν εἶναι διασκορπισμένοι ἢ συγκροτοῦν ὀργανωμένη Κοινότητα μέ κέντρο τόν Ἱερόν Ναόν. 3. Πόσοι καί ποῖοι θά εἶναι οἱ ἀρχικοί του συνεργάτες πού θά βοηθήσουν καί θά στηρίξουν πρόθυμα εἰλικρινά καί σεβαστικά τόν ποιμένα τους. 4. Ἐάν ὁ Ναός εἶναι ἀτελής, ἐάν ἒχει Ἱεροψάλτη ἢ χορωδία, ἐάν λειτουργεῖ Κατηχητικόν Σχολεῖον καί Ἑλληνικόν, 5. ἐάν οἱ ἐπίτροποι καὶ οἱ Κυρίες ὡς Φιλόπτωχος ὑπάρχουν καί πῶς θά βοηθήσουν τόν Ἱερατικό τους προϊστάμενον. 6. Πῶς εἶναι τό ξένον θρησκευτικόν περιβάλλον καί οἱ θρησκευτικές σχέσεις τῶν Ὀρθοδόξων μέ τά μέλη καί τούς πιστούς ἂλλων μή Ὀρθοδόξων κληρικῶν καί λαϊκῶν.
Ὃλα τά ἀνωτέρω καί πλεῖστα ὅσα δημιουργοῦν προβληματική ἀτμόσφαιρα γιά κάθε κληρικό στό ἱεραποστολικό τού ἔργο. Συγχρόνως ὅμως εἷναι καὶ ἐκλεκτή καί προκλητική, τήν ὁποίαν ὁ κάθε ἀγωνιστής ἱεραπόστολος πρέπει νά συνεχίση, ἢ καὶ νά διορθώση τά κακῶς κείμενα, ὣστε ἡ ὁμογενειακή αὐτή Ἑλληνορθόδοξη ἐκκλησιαστική κοινότητα νά εἶναι ἢ νά γίνῃ κανονική καί σωστική σύμφωνα μέ τήν Ἑλληνορθόδοξη παράδοση καὶ διδασκαλία.
    Εἶναι γεγονός, ὃτι οἱ ἐνορίες ἤ οἱ λεγόμενες Κοινότητες ἒχουν τά αὐτά, ἀλλά καί διάφορα γνωρίσματα καί διοικήσεις στίς χῶρες πού ζοῦν, δροῦν καί προσεύχονται οἱ κατά τόπους Ἑλληνορθόδοξοι πιστοί.
Τά ἀνωτέρω, ὁπωσδήποτε, ἀντιμετώπισε ὁ Ἃγιος Ἰταλίας, ὃταν ὑπηρέτησε ἐπί πολλά ἒτη ὡς ἐφημέριος, στήν Νεάπολη τῆς Ἰταλίας. Ἐκεῖνος, μόνον δύναται νά περιγράψῃ τό πῶς κατόρθωσε νά διακονήσῃ ἐπιμελῶς καί θεαρέστως τήν Κοινότητα αὐτή καί τούς ἀνθρώπους πού ἀπετέλουν τό ποίμνιο της.
    Ἡ πολυετής διακονία του, ἡ θεολογική του κατάρτηση, τό δημιουργκό του πνεῦμα, τό Ἑλληνορθόδοξο φρόνημα, ἡ κληρική του συνείδηση, ἡ εὐγένειά του, ἡ ταπείνωσή του, τό φιλάδελφον τοῦ χαρακτῆρος του, ἡ οἰκουμενική του διαύγεια, καί ἡ πιστότης του στά κελεύσματα καί τό πρόγραμμα τῆς Μητρός Ἐκκλησίας, τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἣταν ἰσχυρά ἐχέγγυα πού καλλιέργησαν καί ὀρθοτόμησαν τήν ἀποστολή του σάν ἄξιος Ἑλληνορθόδοξος Ἱεραπόστολος.
    Τά ἀνωτέρω ἰδιαίτερα προσόντα τοῦ τιμωμένου προσώπου εὐνόησον τόν δρόμον πού τόν ἀξίωσαν νά ἐκλεγῇ Ἱεράρχης τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου μέ ἒδραν τήν Ἰταλίαν. Οἱ ἐξετάσεις πού ἒδωσε ἐστέφθησαν μέ πλήρη ἐπιτυχία. Ὁ προβιβασμός τοῦ εἰς Ἀρχιερέα ἦτο πλέον ἐνδεδειμένος, καὶ βέβαιος, μετά τήν ἐπιτυχή του διακονία, ὡς Ἱερέας στήν ἲδια χώρα πού ἱεράτευσε εὐδόκιμα ἐπί μακρόν χρονικόν διάστημα.
Ὁ Ὀρθόδοξος οὗτος Ἱεράρχης ἀλλά καὶ ὅποιος ἄλλος στήν λαχοῦσα εἰς αὐτόν Ἐπαρχίαν, ἂν καί ὑπηρετῇ τήν ὅλη Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία γενικότερον, ἒχει ν’ἀντιμετωπίση νέα καθήκοντα, νέες ὑποχρεώσεις, νέους προβληματισμούς, ποικιλία εὐθυνῶν, μεγαλύτερο πεδίο διοικητικῆς καί ποιμαντικῆς φροντίδας.

Νέα Ἐρωτήματα διά τόν Ἀρχιερέα:
 1. Ποία καί ποῦ κεῖται ἡ ἒδρα του, 2. πιό πρέπει νά εἶναι τό ὑπεύθυνο προσωπικό τῆς Μητρόπολης, 3. ποῖες οἱ ἂμεσες ἀνάγκες τῆς Μητροπόλεως, 4. ποῖα τά οἰκονομικά της, 5. ποῖοι ἦσαν καί πῶς ἐδιοίκησαν καί ἐποίμαναν οἱ προκάτοχοι αὐτοῦ, 6. ποῖο τό μῆκος καί τό πλάτος τῆς Μητροπόλεως, 7. πόσες ἐνορίες καί Ναοί ἀνήκουν στήν Μητρόπολη, 8. πῶς ἀνταποκρίνονται οἱ ἐνορίες στίς προσταγές καί τά κηρύγματα τοῦ Ἐπισκόπου, 9. ποῖοι καί πῶς εἶναι οἱ διαχριστιανικές καί διαθρησκευτικές σχέσεις πού θά ἀντιμετωπίση ἢ θά δημιουργήση ὁ νέος Ποιμενάρχης. Ἀκόμη ποῖαι σχέσεις ὑφίστανται μεταξύ τῶν δημοσίων λειτουργῶν καί τῆς ἐδραιομένης ἐκκλησιαστικῆς καταστάσεως στόν ἲδιο χῶρο πού διαποιμένει ὁ Ὀρθόδοξος Ἀρχιερέας, καὶ ποιές εἶναι οἱ σχέσεις τῶν λαϊκῶν μέ τό μή Ὀρθόδοξον περιβάλλον, ποῖαι οἱ σχέσεις τοῦ ποιμένα μέ τίς πολιτικές καί Ἐκκλησιαστικές ἀρχές. Πολλά τά ἐρωτήματα, καί περισσότερον ἐνδιαφέροντα τά προβλήματα τοῦ Ὀρθοδόξου Ἱεράρχου μέσα στά πλαίσια τῆς δυναμικά ἐδραιομένης Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας. Ὃλα αὐτά καί ἓτερα πού ἀναφαίνονται καθημερινά ἐγείρουν τήν σωστή ποιμαντική πού πρέπει ν’ ἀκολουθῆση ὁ ἰοσδήποτε Ἱεραπόστολος, Ἱερεύς ἤ Ἀρχιερεύς, πιστά. Ἡ ποιμαντορία του πρέπει νά συνάδῃ μέ τήν Ὀρθόδοξη διδασκαλία καὶ παράδοση καί μέ τά κελεύσματα τῆς Μητρός Ἐκκλησίας, τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ὃπου ἀναφέρονται οἱ Μητροπόλεις καί Ἐπισκοπές τῆς Εὐρώπης, τῆς Ἀμερικῆς, τῆς Αὐστραλίας καὶ ἀλλαχοῦ τής οἰκουμένης.
Ἡ Ἐκκλησιαστική ποιμαντική σέ χῶρες μή Ὀρθοδόξες ἢ μή χριστιανικές προσφέρει πρῶτιστα τήν Ὀρθόδοξη Δογματική διδασκαλία καί τήν Ἱερά παράδοση, ὡς βασικές προυποθέσεις τὴς Χριστιανικής μας πίστεως. Δύναται ὄμως καὶ νά ποικίλλη ἀπό χώρα σέ χώρα σέ ἂλλα θέματα, πρακτικής φύσεως σύμφωνα μέ τά ἐπικρατοῦντα Καταστατικά τῶν Κοινοτήτων ἢ ἂλλων τοπικῶν παραδόσεων.
    Ὀφείλω ὡς ἀδελφός ἀγαπητός νά συγχαρῶ τόν τιμώμενον Ἀρχιερέα, Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Ἰταλίας καὶ Μελίτης διά τό πλούσιον καί θεάρεστον καί πολυδιάστατον ποιμαντικόν τοῦ ἒργον, τό Ἱερατικό καί τό Ἀρχιερατικό, πού ἐπετέλεσε καί ἐπιτελῆ ἐπί τοῦ παρόντος, ἐυχόμενος ἀπό τά μύχια τῆς καρδίας μου θερμά συγχαρητήρια καί ἀδελφικές εὐχές διά τήν συνεχῆ ἐπιτιχία τῆς εὐλογημένης ἀποστολής Του. Τό ποιμαντικόν του ἔργον εἴθε νά εὐλογήται ἄνωθεν καὶ νά καρπαφορῆ πρός δόξαν τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ καί κλέος τῆς Ὀρθοδόξου μας πίστεως. Ἐπί πλέον δέ νά τονίζεται ἡ ἱστορική θεσίς τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ὡς πρωτοθρόνου τῆς Οἰκουμενικῆς Ὀρθοδοξίας.
    Ὁλόθερμα συγχαρητήρια στόν Ἃγιον Πρωτοσύγκελλον τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πανοσιολογιώτατον Ἀρχιμ. Εὐάγγελον Υφαντίδην, καί στούς συνεργάτες του διά τήν πρέπουσαν καί ἐξαιρετικήν τιμήν πρός τόν πνευματικόν τους πατέρα Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Ἰταλίας καί Μελίτης κ. Γεννάδιον.
    Τά ἀνωτέρω γραφόμενα κατακλείονται μέ τοῦ λόγους τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ προς τοῦς μαθητές Του, «λέγω δέ ὑμῖν ὅτι πολλοί ἀπό ἀνατολῶ καὶ δυσμῶν ἥξουσι καὶ ἀνακληθήσονται ἐν τῇ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν (Λουκᾶ 8:11).

 


Dona l'otto per mille

Santi di oggi

i santi di oggi 12-11-2019

San Giovanni l'Elemosiniere, patriarca di Alessandria; San Nilo il Sinaita; San Arsacio, martire; San Achia, profeta; Santi Antonino, Zebinas e compagni, martiri; San Leone, patriarca di Costantinopoli; San Nilo Mirovlita del Monte Athos; San Saba di Nigdea, neomartire; San Nicola di Marmara, neomartire.

i santi di domani 13-11-2019

San Giovanni Crisostomo, arcivescovo di Costantinopoli; Santa Anthusa, madre di san Giovanni Crisostomo; San Damasceno di Costantinopoli, neomartire.

Condividi

Bookmark This

Follow Us

TOP